خطر متفاوت بودن را بپذيريد، ولى بياموزيد بدون جلب توجه متفاوت باشيد.

فردا و ديروز با هم دست به يكى كردند. ديروز با خاطراتش مرا فريب

داد و فردا با وعده‏هايش خوابم كرد. وقتى چشم گشودم، امروزم گذشته

 بود.

در ميان ميليون‏ها ديروز و هزاران فردا، فقط يك امروز وجود دارد. پس

امروز را از دست ندهيم.

زندگى مثل پيانوست. دكمه‏هاى سياه براى غم‏ها و دكمه‏هاى سفيد

 براى شادى‏ها؛ اما زمانى مى‏توانى آهنگى زيبا بنوازى كه دكمه‏هاى

سفيد و سياه را با هم فشار دهى.

نبودهاى زندگى هميشه به نفع قوى‏ترين‏ها پايان نمى‏پذيرد، بلكه موفقيت،

 دير يا زود با كسى است كه بردن را باور دارد.

همه نمى‏توانند قهرمان باشند. برخى بايد كنار خيابان بنشينند و

قهرمانان را تشويق كنند.

مردى كه كوه را از ميان برداشت، كسى بود كه شروع به برداشتن

سنگ‏ريزه‏ها كرد.

هرگز نمى‏توانيد در حالى كه دست‏هايتان در جيبتان است از نردبان

 موفقيت بالا برويد.

هيچ وقت مغرور نشو. برگ‏ها وقتى مى‏ريزند كه فكر مى‏كنند طلا شده‏اند.

ترجيح مى‏دهم طورى زندگى كنم كه گويى خدا هست و وقتى مُردم ب

فهمم كه نيست، تا اينكه طورى زندگى كنم كه انگار خدا نيست و وقتى

مُردم بفهمم كه هست.

تاريك‏ترين ساعت‏هاى شب، درست ساعت‏هاى قبل از طلوع خورشيد است.

هر چه روح به خدا نزديك‏تر باشد، آشفتگى‏اش كمتر است؛ زيرا نزديك‏ترين

 نقطه به مركز دايره، كمترين تكان را دارد.